Recenzja filmu – Yuma

Akcja filmu rozpoczyna się trzy lata po upadku PRL. Zyga (Gierszał) ma serdecznie dość oglądania kolorowego świata tylko w młodzieżowych pismach. Z pomocą kumpli, a także obrotnej ciotki (Katarzyna Figura), zostaje królem „jumy” – drobnych kradzieży tuż za Odrą. Proceder szybko się rozpowszechnia, miejscowość Zygi dokonuje prawdziwego skoku cywilizacyjnego, a lokalny król jumaków zyskuje powszechny szacunek i powodzenie u płci pięknej (o jego serce wojują w filmie Karolina Chapko i Helena Sujecka). 

– Iplex.pl

Czytaj dalej „Recenzja filmu – Yuma”

Wino truskawkowe – recenzja filmu

Realizm magiczny połączony z subtelnym poczuciem humoru w ekranizacji Opowieści galicyjskich Andrzeja Stasiuka, z udziałem znanych polskich i czeskich aktorów: Jiríego Machácka (Samotni), Macieja Stuhra (33 sceny z życia), Mariana Dziędziela (Wesele) i Roberta Więckiewicza (Wszystko będzie dobrze). 

Wino truskawkowe to komedia obyczajowa wprowadzająca nas w magiczny świat prawdziwego środka Europy. Miłość, zbrodnia, pokuta są tu naturalnymi składnikami życia, tak jak pory roku.  Źródło: Filmweb

Film został nakręcony w małej miejscowości pod Duklą. Reżyser bardzo metaforycznie przedstawił życie głównego bohatera Andrzeja w realiach wsi. Mężczyzna przyjechał do miejscowości by się wyciszyć i odnaleźć swoje miejsce na ziemi. Znajduje pracę w policji i doświadcza wielu sytuacji życiowych, które są w bardzo ciekawy sposób przedstawione. Cały film jest grą metafor, gdzie widz musi skupić całą swoją uwagę na danej sytuacji, by wywnioskować co reżyser miał na myśli.

źródło: Filmweb

Życie na wsi toczy się swoimi realiami. Tytułowe wino truskawkowe leje się tu litrami i jest łącznikiem wszystkich mieszkańców. Cała część męska mieszkańców kocha się w czarnowłosej Słowaczce, która kusi swymi wdziękami. I Andrzej również dał się ponieść pożądaniu…

Kwintesencją jest muzyka Michała Lorenca. Dla mnie zawsze ten kompozytor będzie wybitnym, gdyż potrafi wydobyć takie dźwięki, które pozostają na długo w pamięci.

Serdecznie polecam Wam ten film. Jeżeli lubicie polskie, niebanalne kino, to zapraszam.

Podaję link do całego filmu na YouTube jaki znalazłam, nie ma rewelacyjnej jakości, ale da się zobaczyć:

tekst: Katarzyna Irzeńska

zdjęcia: http://www.haszkod.pl/filmy,wino_truskawkowe_dvdrip_2009_pl,ygoow,8090.html

Warszawa – film Gajewskiego

Ciekawy polski film nienależący do banalnych. Miałam mieszane nastawienie, ale po obejrzeniu przyznam, że było warto. To historia różnych osób, które przypadkowo spotykają się w Warszawie. Każdy ma inny los oraz cel w życiu. Reprezentuje inny szczebel społeczny oraz jest na swój sposób bardzo charakterystyczny.

Każdy z czwórki bohaterów ma inne plany jadąc do Warszawy, tam, wszystko się zmienia. Ten film, to taka psychologiczna łamigłówka, która nakłania do refleksji.

Film zdobył Złote Lwy w Grand Prix Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w 2003 roku.  Gra aktorska czasem jest wręcz psychodeliczna i naprawdę niebanalna. Nie usłyszycie w tym filmie typowo jak na nasze produkcje pustych dialogów. Tutaj kryją się tajemnicze losy bohaterów, które zmieniają się z minuty na minutę. Od razu mówię, film nie należy do najłatwiejszych.

Nie uśmiejecie się na nim, ale da Wam do myślenia i skłoni do zastanowienia nad wieloma kwestiami, których w życiu doświadczacie. Być może poszerzy Wasze podejście do nawiązywania znajomości z przypadkowymi osobami. To film, który koniecznie trzeba zobaczyć!

autor recenzji: Katarzyna Irzeńska

zdjęcia: http://www.film.org.pl

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑