Podróże, tanie wyjazdy, góry. Recenzje książek i filmów oraz relacje ze spotkań podróżniczych.
Mała lekka książeczka, może stać się najwspanialszą księgą wspomnień z wyprawy dla najmłodszych. Podróżujesz z dzieckiem? Chcesz pokazać maluchom, jak stworzyć zapiski z podróży? Śmiało skorzystaj z dziennika. Dzięki niemu, dziecko może się wiele nauczyć. Dlaczego tak stwierdzam?
Czytaj dalej „Mój dziennik podróży – gratka dla najmłodszych odkrywców!”
Zapraszam do obejrzenia filmiku na którym opowiadam o trasie z Urliken na Floyen. Znajdziecie tu informację jak z centrum Bergen dostać się pod Urliken. Następnie wjechałyśmy na górę i rozpoczęłyśmy wędrówkę. Jest tu wiele emocji, które towarzyszyły mi podczas wędrówki.
Lecąc do Bergen wiedziałam, że muszę obie góry zobaczyć i na nich stanąć. Na obie można wjechać kolejką, jednak chciałam przeżyć coś więcej. Czytając o trasach byłam coraz bardziej zaniepokojona. Większość wpisów informowała o złym oznakowaniu między górami, a także trudnościach technicznych.
Czytaj dalej „Z Urliken na Fløyen – czyli trekking po górach w Bergen (Norwegia)”
O Bergen muszę zacząć wpisy od moich emocji, które towarzyszyły mi od samego początku. Zacznę od tego, że pewnego dnia nad moją głową wisiało wiele myśli, znaków zapytania i zastanowień: jak to będzie polecieć gdzieś samej? Zamiast rozmyślać na ten temat i zastanawiać się nad bezpieczeństwem, jednym kliknięciem kupiłam bilety do Bergen.
Czytaj dalej „Jak poleciałam sama do Bergen – czyli strach ma (nie!)wielkie oczy …”
Mam wrażenie, że Karol Werner obserwował zarówno „starych wyjadaczy podróżniczych” jak i ludzi, którzy podróżować chcą a nie potrafią (bo tak twierdzą) i postanowił napisać tę książkę. „Twoja samodzielna podróż” to swego rodzaju poradnik – ale nie taki typowy, gdzie macie wszystko podane na talerzu. Sama wiele podróżuję i nie da się napisać „złotego środka” o podróżowaniu, gdyż każdy z nas pochodzi do tego tematu indywidualnie. Ba! Temat podróżowania można pojmować na tyle sposobów, że sobie nawet sprawy nie zdajecie.
Czytaj dalej „Twoja samodzielna podróż – Karol Werner. Recenzja książki”
O Iranie mało co wiedziałam. Jakoś do tej pory ten kraj aż tak mnie nie zaciekawił. Do momentu kiedy we Włoszech poznałam grupę Irańczyków i spędziłam z nimi troszkę czasu. Zbiegiem okoliczności miałam ze sobą tę właśnie książkę „Pieszo do irańskich nomadów”. Co ciekawe wzbudziłam wśród nowo poznanych kolegów wręcz fascynację trzymając egzemplarz w ręku. Zadali mi tysiąc pytań co sądzę o Iranie, czy w Polsce dobrze mówi się o ich kraju, a także czy inni Irańczycy jakich poznałam wyrażają się o swoim kraju dobrze? Trochę mnie te pytania zaskoczyły i były męczące. A po przeczytaniu książki Łukasza Supergana, zrozumiałam dlaczego tak o to pytali.
Czytaj dalej „Pieszo do irańskich nomadów – Łukasz Supergan. Recenzja książki”
Nie ważne gdzie powędrujemy, to zawsze napotkamy na podobne problemy wszystkich nastolatek na całym świecie. „Dziewczyny inne niż wszystkie” to fińska opowieść o czterech przyjaciółkach, które jak na swój wiek przeżywają bunt.
Nie polega on tylko na oczywistym buncie z racji wieku. Ich zachowanie, a także kolejne działania są skutkiem wielu historii, które wpłynęły na ich życie. Ten film to taka ciekawa metafora oczywistości.
Czytaj dalej „Dziewczyny inne niż wszystkie – recenzja filmu”
Każdy, kto wiele podróżuje ma wiele pomysłów na to jak odbyć każdą wymyśloną przez siebie drogę. Jedni czują się jak ryba w wodzie wśród ludzi, inni nie wyobrażają sobie podróżowania w samotności. Jak to naprawdę jest z tymi odczuciami? Lepiej z grupą czy samemu ? Czy płeć w dobieraniu partnera do podróżowania ma znaczenie? I dlaczego jedni czują się najlepiej we własnym towarzystwie, a inni nie wyobrażają sobie dnia bez drugiej osoby obok?
Czytaj dalej „Podróżowanie samemu – jechać czy nie?”
Gdy podróżuje się w różne miejsca chcąc czy nie zawsze poznamy inne kultury. Chodzi mi nie tylko o kraj, do którego się wybieramy. Podczas obserwacji można podglądać zachowania innych turystów z różnych krajów – i nie raz porządnie się zdziwić. Podam Wam kilka moich przykładów z podróży. Powiem Wam jedno. Mimo, że każdy kraj ma inne obyczaje, różnimy się kulturowo, reprezentujemy różne rasy – to nie ma nic fajniejszego niż poznanie drugiego człowieka na swojej drodze i spędzenia z nim trochę czasu.
Czytaj dalej „Kogo spotkasz w podróży? Tego nigdy nie wiesz …”
Za nami III Festiwal Podróżniczy Klubu Szalonego Podróżnika, który odbył się w plenerowej scenerii Parku Łazienki w dniach 3-5 czerwca 2016 roku. Jak co roku zgromadził liczną publiczność, zarówno średzian jak i osób z różnych zakątków Polski. Na 3 dni Środa Wielkopolska stała się podróżniczą Mekką dla największych obieżyświatów w tym m.in. Moniki Witkowskiej zdobywczyni Korony Ziemi czy Marcina Dobasa fotografa miesięcznika National Geographic Polska.
Czytaj dalej „Podsumowanie III Festiwalu Podróżniczego w Środzie Wielkopolskiej”
Słodkie łączyli ze słonym. Szukanie dobrej Paelli bywało wyzwaniem, a żeby jeszcze w dobrej cenie to już przygoda! Chciałyśmy lampkę Sangrii, dostałyśmy 0.7 l trunku. Jedzenie w Barcelonie wspominam wesoło. Zaczęło się od kosztowania tapas. Bywało z nimi różnie. Przystawki bywały zwykłymi frytkami czy chipsami, no to trzeba było intensywnie szukać. Wiecie jak to jest, jak się chce to się da.
Powidoki to zbiór podroży Piotra Strzeżysza, które swój początek mają w momencie, gdy Piotrek ma kilkanaście lat. Już wtedy fascynował się rowerem i przeżył niesamowitą podróż. W każdym słowie udowadnia, że nawet dziecięce marzenia mają sens i mogą się spełnić.
Przeczytamy tu o przekraczaniu granic przez Piotrka zarówno już w dzieciństwie jak i w dorosłym życiu. Granic nie tylko terytorialnych.
Autor wkracza w jakiś taki bardzo ciekawy sposób w głąb samego siebie. Mam wrażenie jakby jego umysł i ciało były mapą, a on umiejętnie i dojrzale stara się szukać nowych dróg.
Tapas to inaczej niewielkie przekąski zwane przystawkami w Hiszpanii. Będąc w Barcelonie każdy Bar był obklejony kolorowymi propozycjami tapas na tysiąc sposobów. Z kim nie rozmawiałam to mówił, że koniecznie muszę skosztować hiszpańskich tapas! Tylko wiecie co, trzeba uważać. A dlaczego? a przeczytajcie …
Każdy z nas może dołączyć do Drużyny Unicef i wesprzeć najmłodszych. W nepalskich wioskach zniszczonych podczas trzęsienia ziemi tysiące dzieci zostało pozbawionych opieki medycznej, w tym dostępu do ratujących życie szczepień. Dlatego dziś dzieci w Nepalu ponownie są w niebezpieczeństwie. Nie możemy na to pozwolić! Musimy zapewnić im ratujące życie szczepienia i uchronić je od cierpienia, czy nawet śmierci. Przekaż darowiznę teraz 🙂
3-5 czerwca 2016 r. w Parku Łazienki w Środzie Wielkopolskiej odbędzie się III Festiwal Podróżniczy zorganizowany przez Stowarzyszenie Klub Szalonego Podróżnika. Tym razem Stowarzyszenie zdecydowało się na inną formę festiwalu. Odbędzie się on w plenerze co miejmy nadzieję spotęguje podróżniczego ducha we wszystkich uczestnikach.
Czytaj dalej „III Festiwal Podróżniczy w Środzie Wielkopolskiej”
W Bytomskim Centrum Kultury ruszył „Festiwal Wiosna Filmów 2016”. Rozpoczynamy tragikomedią – Wszyscy albo nikt. Film specyficzny, ale z charakterem. Na początku może wydawać się nieco kiczowaty. To chwilowe złudzenie!. Wcale się nie dziwię, że został wyróżniony w nominacji Cezar jako najlepszy film debiutancki.
W tym roku Fundacja Górska ECHO ma niezmierną przyjemność zaprosić wszystkich miłośników gór, Jury oraz wspinania na VI edycję Otwartych Dni Wspinania! W programie już tradycyjnie czekają na Was spotkania z ciekawymi alpinistami, IV Memoriał Pawła Wyrwy, bieg na dystansie 10 km, zajęcia wspinaczkowe dla początkujących oraz wiele innych niespodzianek! W tym roku spotykamy się w weekend 21-22 maja w Hucisku na Jurze Krakowsko- Częstochowskiej, a dokładny program znajdziecie poniżej.
Czytaj dalej „VI Otwarte Dni Wspinania i IV Memoriał Pawła Wyrwy”
Pokażę Wam historię z Nepalu. Prawdziwą. Nie wyssaną z palca. Tam naprawdę było trzęsienie ziemi, ludzie potracili dachy nad głową i przeżyli piekło. W tym wpisie nie ma szukania litości czy podstępu. Z dobrego serca zachęcam wszystkich by pomóc dzieciom w Nepalu. Dlaczego? Zobaczcie sami.
Czytaj dalej „Dlaczego dołączyłam do drużyny UNICEF ?- pomoc dla Nepalu”
Barcelona marzenie co drugiego faceta ze względu na stadion i drużynę piłkarską, ale także co którejś kobiety – bo uwierzcie mi tu jest co robić. Historii nie będę przytaczać bo kto ma ochotę się z nią zapoznać, to sięgnie w wiarygodne źródła. Zabieram Was do Barcelony, którą zrobiłam sobie w 3 dni po swojemu. Zupełnie bez bieganiny, na spokojnie. Chociaż przyznam, nogi pierońsko bolały 🙂
Mamy szczęście! Pogoda dopisała, słońce świeci. Troszkę wieje zimny wiatr, ale co tam. Wsiadamy w Katowicach do pociągu. Kierunek Wisła. Mamy zamiar rozpocząć wędrówkę z Uzdrowiska. Idziemy na Trzy Kopce, potem Orłową i Równicę. Pogodę jakbyśmy zamówiły bo na drugi dzień w Beskidach padał śnieg, ale nam się udało 🙂
Jesteśmy w Mirissie. Jest bardzo wcześnie, bo 4 nad ranem. Wstajemy i szybko do tuk-tuka bo idziemy na mini statek. Mamy dzisiaj w planie oglądać wieloryby i delfiny. Wypływamy na ocean. Po 3 godzinach pełne radości wysiadamy ze statku. Załoga zaprzyjaźnia się z nami i tak jakoś kolejne dni spędzamy na wesoło z nimi.
Warszawa, 25 kwietnia 2016 r. – UNICEF Polska rozpoczyna dziś kampanię pomocy dzieciom w Nepalu pod hasłem #PamiętamyPomagamy. W tym celu powołuje Drużynę UNICEF na czele z Robertem Lewandowskim, Ambasadorem Dobrej Woli UNICEF. Do Drużyny dołączyli również: Krzysztof Wielicki, Leszek Cichy, Ryszard Pawłowski, Robert Korzeniowski oraz Mariusz Wlazły.
Są głośne, chaotyczne i pełne kurzu. W powietrzu unosi się dziwny zapach smażonego jedzenia, wymieszany ze spalinami, potem i promieniami upalnego słońca.
Miasta na Sri Lance są ciekawe, ale męczące.
Przebywasz w nich dzień dwa i masz ochotę uciec do wioski, gdzie życie toczy się całkowicie inaczej.
Piotr Drożdż nie zakończył przybliżania nam postaci Krzysztofa Wielickiego tylko w jednym tomie. I nie ma co się dziwić. Tom II jest równie pełen niesamowitych przygód znanego himalaisty jak i tom I.
Ktoś by się mógł zastanawiać, ileż można mówić o górach wysokich? Można bardzo dużo. I co ciekawe … można jeszcze więcej. Ten temat się nigdy nie wyczerpie. Krzysztof Wielicki zabiera nas w tomie II do kolejnych wspomnień z swoich wypraw. I tu skupia swą uwagę głównie na wyprawach solo.
Czytaj dalej „Krzysztof Wielicki – mój wybór – wywiad rzeka. Tom II”
Nasz autobus ma nas zawieść do Matale, a potem to już prosta droga do Kandy. Ooo nie! nie! jednak troszkę jak to na Sri Lance w transporcie bywa będzie zamieszania.
Błądzimy tymi autobusami w stronę Matale tylko po to by zobaczyć jeden z najczęściej polecanych spice garden-ów z przewodników. I w internetach też huczą o tym Matale. Że piękne ogrody, że bezpłatne zwiedzanie, że cudownie! No to wiadomo, jedziemy!
Czytaj dalej „Kandy i okolice – czyli co warto zwiedzić? (Sri Lanka)”
Czy można się spakować na 10 dni w ultra lekki plecak? Według Mike’a można.
Po przeczytaniu książki jestem bogatsza o wiele dobrych wskazówek związanych z pakowaniem, aczkolwiek wiele już z nich wiedziałam.
Po części byłam aż zaskoczona, chociażby z krojeniem pasty do zębów czy formą cięcia chusty, by zaoszczędzić miejsca.
W moje ręce wpadła ostatnio podróżnicza kolorowanka. Zastanawiałam się czy ja w ogóle mam cierpliwość na takie rzeczy i wyobraźnię.
Dodam, że tematyka podróżnicza w moim przypadku wygrała, bo nie wiem czy wzięłabym się za inny temat. Podróże wezwały do działania.
Czytaj dalej „Kolorowanka – Twoja niezwykła podróż. 100 najpiękniejszych miejsc na świcie …”
Nie wiem jak zacząć, bo mam tyle myśli, tyle analiz, tyle wdzięczności za tę książkę.
Sen powrotu Piotrka Strzeżysza to opowieść o podróży, która jest nie tylko fizycznym doznaniem jazdy na rowerze przez obie Ameryki – ta książka to coś więcej.
To mój podróżniczy amulet, który stał się dla mnie drogowskazem na postrzeganie tego co nas otacza podczas wędrówki.
Czytaj dalej „Sen Powrotu. Piotr Strzeżysz – recenzja książki”
Jak powstają buty, które noszą Polacy? Prawie 90% produkcji butów ma miejsce w Azji. W fabrykach, małych warsztatach, w domach dzieci i dorośli pracują po kilkanaście godzin dziennie.
Bez odpowiednich zabezpieczeń, bez odzieży ochronnej, często bez umów, praw pracowniczych i bez płacy wystarczającej na jedzenie, mieszkanie czy lekarza.
Łza Indii – tak nazywana jest rajska wyspa czyli Sri Lanka. Zamieszkują ją nadzwyczajnie uśmiechnięci ludzie. Przemierzając dziesiątki kilometrów każdego dnia przez wyspę rzadko spotykałam ludzi smutnych.
Tu wszyscy są biedni, ale szczęśliwi. A do tego życzliwi i bardzo ciekawi nas – białych.
Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.
Obserwatorium podróży 