Zanim wyruszymy w góry czeka nas konkretne zadanie, od którego zależeć będzie przebieg naszej pieszej wycieczki. Wybór szlaku. Okazuje się, że jest to bardzo ważna kwestia. W zależności od tego ile mamy czasu na przejście, jaka jest pora roku, jaki jest nasz stan kondycji a także innych uczestników wycieczki powinniśmy dobierać do tych możliwości rodzaj trasy. Jak idziemy z dzieckiem to także nie powinniśmy wybrać morderczej trasy.

Dodatkowo wybór szlaków ma znaczenie także podczas pory roku. Mimo, że np. na tabliczce widnieje zapis, że czas przejścia to 2h, to porą zimową okazuje się, że na pewno wędrówka zajmie nam więcej czasu, chyba, że jesteśmy wprawieni w górskie trekkingi.

Kolory na szlaku

Bardzo często słyszy się, że szlak czarny jest najtrudniejszy a im „jaśniejszy” kolor tym łatwiej. Nieprawda! Kolory nie oznaczają trudności szlaku, a informują nas o jego rodzaju.

Czerwony szlak – są to zazwyczaj główne szlaki na wyznaczonym obszarze. Traktujmy je jako te najważniejsze. Czerwone szlaki zazwyczaj są długie, a ich trasy przebiegają przez wartościowe miejsca z turystycznego punktu widzenia.

Szlak niebieski – nie jest szlakiem głównym, ale pod względem ważności jest zaraz po czerwonym. Są to zazwyczaj długie dystanse.

Szlak żółty – to zazwyczaj łącznik z innymi szlakami. Czasami także dojściowe. Czyli idąc żółtym będziemy wiedzieli, że łączy się on z jakimś innym w pewnym miejscu lub stanowi punkt styku.

Szlak zielony – doprowadza do charakterystycznych miejsc lub je łączy. Bywa szlakiem dojściowym.

Szlak czarny – szlak dojściowy, rzadko łącznikowy. Zazwyczaj oznacza krótkie dystanse, ale nie ma od tego reguły. Szłam kilkoma czarnymi, które były długimi odcinkami.